Kategoria: Geografia turystyki międzynarodowej

CZYNNIKI HAMUJĄCE ROZWÓJ TURYSTYKI

Jednakże, pomimo szybkiego rozwoju turystyki w ostatnich latach, Afryka ustępuje obecnie licznym regionom świata pod względem liczby przyjazdów turystycznych, średniego okresu pobytu turystów oraz wielkości dochodów z turystyki zagra­nicznej . Do czynników, które hamują rozwój turystyki w Afryce na­leżą: niski

NIEKTÓRE REGIONY

W niektórych regionach Afryki ujemny wpływ na rozwój turystyki wywierają niekorzystne warunki klimatyczne, jak na przykład wielkie upały, suchowieje, lub odwrotnie — długie, obfite opady.Władze wielu krajów afrykańskich przywiązują dużą wagę do rozwoju turystyki, widząc w niej często jedyną drogę

SIEĆ HOTELOWA

Sieć hotelowa najlepiej jest rozwinięta w Afryce Północnej, w której jedno­cześnie najwyższe jest tempo rozbudowy sieci noclegowej. Słabo rozwinięta jest w Afryce sieć transportowa. Największą gęstość dróg o twardej nawierzchni ma Maroko (9 km na 100 km2), Tunezja (4,8 km),

ISTOTNA ROLA W ROZWOJU TURYSTYKI W AFRYCE

Jednak w krajach położonych w strefie równikowej i na obszarach przyle­głych korzystanie z dróg, które nie mają twardej nawierzchni jest w deszczowej porze roku niemożliwe. Biorąc pod uwagę,-że z Europy przyjeżdża dużo turystów samochodami lub autobusa­mi i że potoki zmotoryzowanych

NAJBARDZIEJ POPULARNY ŚRODEK TRANSPORTU

Najbardziej popularnym środkiem transportu wśród odwie­dzających kraje afrykańskie jest transport lotniczy. Dziesiątki linii lotniczych łączy Afrykę z Europą, Ameryką i innymi częś­ciami świata. W roku 1962 uruchomiono bezpośrednią Unię lot­niczą Rabat—Moskwa [69], następnie powstały „mosty powietrz­ne” Praga—Konakry, Praga—Bamako, Berlin (NRD)—Konakry

POWAŻNY CIOS

Poważnym ciosem dla żeglugi morskiej do krajów wschodnio- afrykańskich, a częściowo i dla całego kontynentu było zam­knięcie w roku 1967 Kanału Sueskiego w wyniku agresji Izra­ela. Natomiast wybrzeże Afryki Zachodniej, gdzie przeważają nizinne piaszczyste brzegi, nie mające naturalnych przystani, jest

SEZONOWOŚĆ TURYSTYKI

W dodatku, uczestnicząc w podróży okrężnej po Morzu Śródziemnym, turyści mogą obej­rzeć w czasie jednej podróży kraje trzech części świata. Istotne znaczenie ma także fakt, iż kajuty komfortowych statków, na których organizowane są wycieczki okrężne nie spotykają się do­tychczas z

GŁÓWNE OBSZARY TURYSTYCZNE

Główne obszary turystyczne w Afryce Północnej znajdują się w nadmorskich częściach Egiptu, Algierii, Tunezji i Maroka, to jest w strefie podzwrotnikowej półkuli północnej. Pomimo tego, że maksimum przyjazdów turystycznych przypada tutaj na mie­siące letnie, liczba przyjazdów w okresie zimowym jest

MAROKO

Maroko jest krajem całorocznej turystyki, lecz i tutaj, chociaż miejscowa zima jest dla Europejczyków wyraźnie dogodniejsza, lato w dalszym ciągu odgrywa znacznie większą rolę. W południowych częściach Tunezji sezon przeciąga się na cały rok, czemu sprzyja możliwość uprawiania narciarstwa w

POŁUDNIOWA CZĘŚĆ KONTYNENTU

W południowej części kontynentu, w Republice Afryki Połud­niowej leżącej w strefach podzwrotnikowej i zwrotnikowych passatów Afryki Południowej, warunki klimatyczne wpływa­jące na sezonowość turystyki są inne. Podstawowym faktem są przeciwstawne w stosunku do półkuli północnej pory roku. Wy­brzeże RPA odznacza się

SUCHOŚĆ MIESIĘCY ZIMOWYCH

We wschodniej części RPA opady występują przez cały rok, nato­miast w Górach Smoczych — głównie latem. Suchość miesięcy zimowych, w porównaniu z letnimi, to podstawowa cecha jaką strefa ta odróżnia się od afrykańskich obszarów nad Morzem Śródziemnym. Oprócz   ego

LETNIE MAKSIMUM

Letnie maksimum wyjaśnić jest łatwo: miłośnicy ciepła jadą w okresie grudzień—luty na południową półkulę. „Szczyt” kwiet­niowy związany jest z panującą, w tym okresie w RPA prze­piękną pogodą, a zwiększone przyjazdy w lipcu—sierpniu, łączą się z uprawianiem narciarstwa w górach, w